IDF και Πολεοδομία

Αντιγράφω το παρακάτω απόσπασμα από το κεφάλαιο «Αντεστραμμένη αστική γεωγραφία», του «Μέσα από τοίχους» από τον Eyal Weizman. Είναι από τη συνέντευξη ενός εκ των ανωτάτων αξιωματικών (Aviv Kochavi) που σχεδίασαν και οργάνωσαν την επίθεση στη Ναμπλούς το 2002. Ο IDF είναι ο πρώτος, ίσως, στρατός που αντιλήφθηκε τη μάχη στην πόλη ως χωρικό πρόβλημα. Η στρατηγική αυτή επιλογή έδωσε το πλεονέκτημα εκείνο το διάστημα στον IDF –μέχρι να αντιλφθεί και η άλλη πλευρά τις αλλαγές στο επίπεδο οργάνωσης της μάχης– της κατά βούληση εισβολής και ελέγχου παλαιστινιακών καταυλισμών. Στην προαναφερθείσα επίθεση ήταν χαρακτηριστικές οι δηλώσεις της διοίκησης μετά την επιχείρηση: «σε 24 ώρες [οι Παλαιστίνιοι] έχασαν περισσότερους από 80 οπλίτες και δεν κατάφεραν ούτε μια φορά να μας εντοπίσουν».

Αυτός ο χώρος που βλέπεις, αυτό το δωμάτιο που βλέπεις [αναφέρεται στο δωμάτιο που έλαβε χώρα η συνέντευξη, σε μια στρατιωτική βάση κοντά στο Τελ Αβίβ], δεν είναι τίποτα άλλο παρά η δική σου ερμηνεία. Τώρα, μπορείς να επεκτείνεις τα όρια της ερμνηνείας σου, αλλά όχι απέραντα –άλλωστε, πρέπει να υπάρχουν τα όρια της φυσικής. Η πόλη αποτελείται από κτίρια και σοκάκια. Το ερώτημα εν προκειμένω είναι, πώς ερμηνεύεις το σοκάκι; Το ερμηνεύεις ως τόπο –όπως κάνει ο κάθε αρχιτέκτονας και ο κάθε πολεοδόμος– τον οποίο θα διασχίσεις ή το ερμηνεύεις ως ένα χώρο που απαγορεύεται να διασχίσεις; Αυτό βασίζεται αποκλειστικά στην ερμηνεία.

Ερμηνεύσαμε το σοκάκι ως χώρο που απαγορεύεται να διαβείς και το παράθυρο ως χώρο απ’ όπου απαγορεύεται να κοιτάξεις, γιατί ένα όπλο μάς περιμένει στο σοκάκι και μια παγίδα μάς περιμένει πίσω απ’ την πόρτα. Κι αυτό επειδή ο εχθρός ερμηνεύει τον χώρο με έναν παραδοσιακό, κλασικό τρόπο και δεν θέλω να υπακούσω σε αυτήν την ερμηνεία και να πέσω στις παγίδες του. Όχι μόνο δε θέλω να πέσω στις παγίδες του, θέλω να τον ξαφνιάσω. Αυτή είναι η ουσία του πολέμου. Πρέπει να νικήσω. Πρέπει να εμφανιστώ από ένα απρόβλεπτο μέρος. Και αυτό προσπαθήσαμε να κάνουμε.

Αυτός είναι ο λόγος που επιλέξαμε τη μέθοδο προέλασης μέσα από τοίχους… Σαν σκουλήκι που ανοίγει το δρόμο του προχωρώντας, εμφανίζεται κατά τόπους και μετά εξαφανίζεται. Έτσι, κινούμασταν από το εσωτερικό των [παλαιστινιακών] σπιτιών στο εξωτερικό τους με απρόβλεπτο τρόπο και σε μέρη που δεν μας περίμεναν, εμφανιζόμασταν από πίσω και χτυπούσαμε τον εχθρό που μας περίμενε στη γωνία… Επειδή ήταν η πρώτη φορά που δοκιμαζόταν αυτή η μέθοδος [σε τέτοια κλίμακα], κατά τη διάρκεια της επιχείρησης μαθαίναμε πώς να προσαρμόζουμε τον σχετικό αστικό χώρο στις ανάγκες μας… Πήραμε τη μικρο-τακτική πρακτική [της κίνησης μέσα από τοίχους] και τη μετατρέψαμε σε μέθοδο, και χάρη σε αυτή τη μέθοδο μπορέσαμε να ερμηνεύσουμε όλον τον χώρο διαφορετικά… Είπα στους στρατιώτες μου: «Φίλοι! Δεν είναι δική σας επιλογή! Δεν υπάρχει άλλος τρόπος κίνησης! Αν μέχρι τώρα είχατε συνηθίσει να προχωράτε μέσω δρόμων και πεζοδρομίων, ξεχάστε το! Από εδώ και πέρα όλοι προελαύνουμε μέσα από τοίχους!».





ΥΓ. Οι καραβανάδες μας (sic) έχουν πάρει σειρά. Προς το παρόν προσπαθούν να μάθουν πως να προφυλάσσονται, αν η μητρόπολη αποφασίσει να ξανακάνει ντου στο υπουργείο. Αλλά επειδή μαθαίνουν γρήγορα, ζητούνται φιλο-καταστασιακοί προς κατάταξη για εντατικά σεμινάρια που άπτονται των εννοιών της περιπλάνησης (dérive) και της μεταστροφής (détournement).

Advertisements

~ από root στο 26 Νοέμβριος, 2012.

Ένα Σχόλιο to “IDF και Πολεοδομία”

  1. Reblogged this on Ράκος "Lumpen" Κουρελάριος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: