Σημείωση για το ολοκαύτωμα του παρόντος

Το ολοκαύτωμα του παρόντος είναι ένας ακούραστος μηχανισμός σε καθημερινή λειτουργία που περιλαμβάνει διασυρμούς, μαχαιρώματα, πνιγμούς, ηλεκτροπληξίες, βασανιστήρια, εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και φυλακές, και απελάσεις. Εκτελείται στα πλαίσια του εντεινόμενου ταξικού πολέμου σε δύο επίπεδα: το ιδεολογικό, εκεί δηλαδή που το κράτος-κρίση επαναφέρει την εφεδρεία του ναζισμού, της καθαρότητας της φυλής, της αποσπασματικής εφαρμογής της νομιμότητας, κ.ο.κ και το υλικό, την αναδιοργάνωση δηλαδή των παραγωγικών σχέσεων, όπως π.χ. με την υπαγωγή ελλειμματικών τομέων δραστηριοποίησης (υγεία, παιδεία) σε αυτή τη διαδικασία, την καταστροφή κάθε υπάρχουσας κοινότητας και την επιβολή ενός καθεστώτος ακινησίας στην ανάπτυξη ανταγωνιστικών κοινωνικών σχέσεων.

Τα πολιτικά υποκείμενα ενστικτωδώς απαντάμε κυρίως στο πρώτο επίπεδο, αυτό μας αγγίζει περισσότερο, αυτό μας οδήγησε συχνά στην πολιτικοποίηση: δε γουστάρουμε την αδικία της ζωής και απέναντι σε αυτή απαιτούμε να είμαστε όλες και όλοι όσο το δυνατόν πιο ίσες ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, τάξης και κάθε διαχωρισμού. Αν όμως μένουμε μόνο σε αυτό το επίπεδο υπάρχει ο κίνδυνος μη εκτροπής του αντικειμενικού σκοπού της επίθεσης των αφεντικών. Απέναντι στο ολοκαύτωμα του παρόντος, για την αποτροπή της αποτύπωσής του στα βιβλία της ιστορίας με κεφαλαίο, τα πολιτικά υποκείμενα θα χρειαστεί να ολοκληρώσουμε μια υπέρβαση: να αντιληφθούμε τη συνθήκη πρώτα ως εκκαθάριση της τάξης μας και μετά ως ποινικοποίηση των ιδεών μας.

Να θυμόμαστε ότι ο παραλογισμός δεν είναι νέος (και η μηχανή που σκοτώνει δεν είναι το τανκ):

BCGA28jCcAAaUAc

Ήταν γείτονές μας. Ήταν Εβραίοι. Απελάθηκαν κάτω από απ’ τα μάτια μας. Τους δολοφόνησαν οι Ναζί στα στρατόπεδα εξόντωσης. Θυμόμαστε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε.

Ήταν εκεί μόνο ο Λούντβιχ Ρεν που τον χαιρέτησε με το χέρι. «Μου έλαχε η δουλειά του μεταφραστή». Μεταφραστή τίνος; Άξαφνα την είδε. Στο πιο σκοτεινό σημείο της αποθήκης βρισκόταν μια γυναίκα. «Η δόκτωρ Στερν μιλά μόνο Γερμανικά. Θα κάνω όσο το δυνατόν πιο πιστή μετάφραση».

Η γυναίκα, που είχε περάσει απαρατήρητη διότι είχε καθίσει στο μισοσκόταδο, είχε κάτι μεγάλα μάτια, τεράστια. Δεν ήταν νέα όπως φαντάστηκε με την πρώτη ματιά. Ούτε γριά ήταν. Ήταν παράξενη, με άσπρα μαλλιά. Έναν νεανικό πρόσωπο με κάτασπρα μαλλιά.

«Έχετε δει τανκς εν δράσει μέσα σε πόλη;» Ο τόνος της γυναίκας ήταν μονότονος, σχεδόν χωρίς αποχρώσεις. Ο Ρεν μετέφραζε με τον ίδιο τρόπο, διπλασιάζοντας την παγερή εντύπωση που έκαναν τα λόγια. «Είναι μια άβολη μηχανή, απάνθρωπη, σκοντάφτει, τα ίχνη του πολιτισμού την ενοχλούν, καταστρέφει τον πάγκο του εφημεριδοπώλη, το καγκελάκι της αυλής, τις τριανταφυλλιές στις γλάστρες. Δεν είναι ζώο, είναι θωρακισμένο ατσάλι, σίδερο βαμμένο γκρι και πράσινο που καταστρέφει τους λευκούς τοίχους των μικρών σπιτιών. Ο πυργίσκος καθώς περιστρέφεται κάνει κομμάτια μια ξύλινη κολόνα, οι ερπύστριες περνούν πάνω απ’ ό,τι γκρεμίζουν. Ταυτόχρονα τα πολυβόλα πυροβολούν, κάθε σαράντα δευτερόλεπτα μια οβίδα των εβδομηνταπέντε χιλιοστών. Πενηνταδύο τόνοι ισοπεδώνουν τα πάντα. Τα σκυλιά τρελαίνονται με το θόρυβο και συχνά τα βλέπεις κολλημένα νεκρά πάνω στις ερπύστριες. Ένας ρινόκερος με έναν δεξίοστροφο αγκυλωτό σταυρό βαμμένο γκρίζο σαν σύμβολο θανάτου, πάνω στον πυργίσκο, στα πλαϊνά, στο ντεπόζιτο καυσίμων. Μοιάζει απλώς ένας ακόμα από τους ανόητους πολέμους που κάνει η ανθρωπότητά μας. Είναι όμως διαφορετικός, σας βεβαιώνουμε πως ετούτος ο πόλεμος είναι κάπως διαφορετικός. Το τανκ των ναζί είναι ένα ανεξέλεγκτο γκόλεμ, ο μηχανισμός του τέρατος. Είναι μονοκόμματο, ένα γρανάζι σ’ έναν τρομακτικό μηχανισμός, μη ανθρώπινο».

Τί ήθελαν να του αφηγηθούν; Άλλη μια ιστορία πολέμου. Ο πόλεμος ήταν η Ευρώπη, ήταν η απόσταση. Ναι, ήθελαν να εξαλείψουν την απόσταση.

«Ωστόσο, η μηχανή που σκοτώνει δεν είναι το τανκ», λέει η δόκτωρ Στερν, «ούτε τα στούκας που κατεβαίνουν κάθετα και βομβαρδίζουν τις πόλεις ενώ ουρλιάζουν σειρήνες θανάτου. Η μηχανή του θανάτου είναι τα τρένα. Αθώα τρένα τρίτης κατηγορίας με παμπάλαια βαγόνια, άχρηστα,  που τα έβαλαν πάλι στις ράγες  Αυτά είναι η μηχανή του θανάτου των ναζί. Τα τρένα πηγαίνουν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, με τρομερή ακρίβεια, συνδυάζοντας την πορεία τους με τα εμπορικά τρένα που μεταφέρουν οβίδες. Τα τρένα είναι φορτωμένα ανθρώπους. Πολλές φορές κάνουν τρεις-τέσσερις μέρες να φτάσουν, δεν υπάρχουν τρόφιμα στα τρένα, ούτε νερό, δεν υπάρχει προστασία για το κρύο. Το τρία τοις εκατό των ανθρώπων που κουβαλούν πεθαίνει. Ο μηχανισμός των ναζί κάνει συχνά τέτοιες στατιστικές. Ένα τρία κόμμα δύο τοις εκατό το χειμώνα, λιγότεροι το καλοκαίρι».

Μα για τί πράγμα του μιλούσαν;

«Verstehen Sie?» ρώτησε η γυναίκα τον δημοσιογράφο. Ο Ρεν μετέφρασε: «Καταλαβαίνετε;» Ο Μαντερόλα δεν νιώθει υποχρεωμένος ν’ απαντήσει. Θα του έλεγαν όσα ήθελαν να του πουν.

Ο Έγκον Έργουιν Κις παρεμβαίνει σαν να απαντάει στο σπαραχτικό «καταλαβαίνετε;». «Ξέρουμε ότι δεν πρόκειται απλώς για στρατόπεδα συγκέντρωσης… Ξέρουμε ότι δεν είναι μόνο οι νεκροί από τις σφαίρες, δεν είναι μόνο όσοι πεθαίνουν στη διάρκεια της μεταφοράς τους με βαγόνια ζώων, καταδικασμένοι μέρες στη δίψα και την πείνα… Ξέρουμε ότι υπάρχουν στρατόπεδα εργασίας σκλάβων και εξόντωσης… Αυτός είναι ο τελικός προορισμός των Εβραίων της Ευρώπης σύμφωνα με τη χιτλερική λογική…»

«Μας κουβαλούν σωρηδόν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης για να μας εξολοθρεύσουν. Το ονομάζουν «Τελική Λύση», «Νύχτα και Ομίχλη»», είπε η δόκτωρ Στερν. «Μεταφέρουν τους Εβραίους όλης της Ευρώπης σε στρατόπεδα της Γερμανίας και της Πολωνίας. Εκεί δολοφονούν συστηματικά χιλιάδες ανθρώπους την ημέρα. Άντρες, γέρους, γυναίκες, παιδιά. Στόχος τους η εξολόθρευση. Μαζικές εκτελέσεις, ομαδικοί τάφοι, τεράστιοι θάλαμοι αερίων».

«Μα δεν υπήρξαν διεθνείς επιτροπές που έκαναν έλεγχο σε κάποιο στρατόπεδο; Δεν έχετε αλληλογραφία με τους κρατούμενους;»

«Όλα είναι κατασκευασμένα. Έχουν ένα γραφείο με μια ομάδα κρατουμένων που στέλνει ψεύτικες καρτ-ποστάλ. Έχουν στήσει έναν τεράστιο μηχανισμό για να σκοτώνουν. Δείχνουν μόνο αυτά που θέλουν. Σιωπή καλύπτει τα όσα συμβαίνουν πίσω από τα συρματοπλέγματα. Η αλήθεια είναι ότι γίνεται ένας πόλεμος εξόντωσης παράλληλα με τον πόλεμο των στρατιωτών. Είναι πόλεμος ενάντια σε αμάχους, δολοφονούνται μόνο και μόνο επειδή είναι Εβραίοι».

«Πόσους λογαριάζουν να σκοτώσουν; Δυο εκατομμύρια ανθρώπους;» ρώτησε έκπληκτος ο Μαντερόλα. «Πέντε, έξι, εφτά εκατομμύρια Εβραίους», αποκρίθηκε η δόκτωρ Στερν, μεταφρασμένη από τον Ρεν. «Κι αυτό χωρίς να λογαριάζουμε τους κομμουνιστές, τους σοσιαλιστές, τους τσιγγάνους, τους συνδικαλιστές, τους φιλελεύθερους, τους καθηγητές πανεπιστημίου, τους ομοφυλόφιλους», συμπλήρωσε ο Κις.

«Έχετε αποδείξεις για όσα υποστηρίζετε; Ακόμα και για το πιο παρανοϊκό μυαλό μοιάζει παράλογο. Να απαλλοτριώνουν, να κλέβουν τα πάντα από αυτές τις ομάδες ανθρώπων, να τους μετατρέπουν σε σκλάβους, να τους χρησιμοποιούν για ομήρους… αλλά για μαζική δολοφονία… Στο όνομα τίνος, για ποιο λόγο, για την καθαρότητα της φυλής;»

«Η δόκτορας είναι η απόδειξη», είπε ο Ρεν. «Το έσκασε από ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης».

Ο Μαντερόλα κοίταξε πάλι τη γυναίκα. Τον κοίταξε κι εκείνη στα μάτια και ο δημοσιογράφος μπόρεσε να δει μέσα στα μάτια της την αλήθεια, την ιστορία, τη βαρβαρότητα. Την ατέλειωτη και απέραντη φρίκη.

Advertisements

~ από root στο 3 Φεβρουαρίου, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: