Εμείς μιλάμε για ζωές…

…που στοιβάχτηκαν, ποδοπατήθηκαν και ματαιώθηκαν σε θλιβερά κρατητήρια και σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Για ζωές που κυνηγήθηκαν μέρα και νύχτα ασταμάτητα, που πιάστηκαν, ξέφυγαν και ξεψύχησαν δίπλα σε ξεχασμένα μάρμαρα στις γραμμές κάποιου τρένου. Για ζωές που δραπέτευσαν από επαρχιώτικα αστυνομικά τμήματα τυλιγμένες με αυτοσχέδιες αγχόνες. Για ζωές που αντιμετώπισαν τον κ. Ανακριτή και την κα. Εισαγγελέα ξυπόλητες κι εξεγερμένες. Για ζωές που χάνονται καθημερινά κι αθόρυβα στην εργασία, την πιο περιζήτητη, κεντρική κι απανταχού σχέση αυτής της κοινωνίας. Για ζωές που επέλεξαν να τερματίσουν πρόωρα, εδώ κι αλλού, με όλο το θάρρος του κόσμου. Για ζωές που πετάχτηκαν στο πέλαγος και ξεβράστηκαν σε παραλίες, πνιγμένες στην ύστατη προσπάθεια για ζωή. Για ζωές που δυσκολευόμαστε να προφέρουμε τα ονόματά τους, αν και τα βράδια τα ψιθυρίζουμε μόνοι μας σαν προσευχές. Για ζωές όπως αυτή ενός 15χρονου, ενός 19χρονου και όσων άλλων βιώνουν στο ακέραιο την ουσία του Κράτους: την εξουσία στη ζωή και το θάνατο.

Εμείς μιλάμε για τις ζωές μας. Εσύ λοιπόν για τί μιλάς;

Advertisements

~ από root στο 15 Αύγουστος, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: