Οι γιατροί είναι περιττοί

«Μιλώντας τη Δευτέρα στο Mega, ο κ. Γεωργιάδης ανέφερε χαρακτηριστικά πως ο ΕΟΠΥΥ δεν χρειάζεται 200 πλαστικούς χειρουργούς, ότι οι γιατροί του ΕΟΠΥΥ θα περάσουν από αξιολόγηση, αφήνοντας να εννοηθεί πως όσοι «περισσεύουν» θα μείνουν εκτός συστήματος.»

—ΔΟΛ, 12.11.2013

Είναι πολύ πιθανό ο υπουργός υγείας να μη γνωρίζει τί κάνει ένας πλαστικός χειρουργός, ποιο ακριβώς είναι το τζομπ ντισκρίψιον που λεν κι οι φίλοι μας οι μάνατζερς. Δε θα αποτελούσε έκπληξη το γεγονός. Εδώ, στο πρόσφατο παρελθόν, είχαμε υπουργό υγείας Καθηγητή που υποστήριζε το δόγμα «συσχέτιση σημαίνει αιτιότητα», δε θα περίσσευε (sic) κάποιος που έχει για προσλαμβάνουσες τα γνωστά στερεότυπα για τους «πλαστικούς»;

Επιστρέφοντας από τη χθεσινή απλήρωτη υπερωρία, κάποιο αντανακλαστικό μού θύμησε ένα ποίημα γραμμένο κάτω από πολύ διαφορετικές συνθήκες στη Θεσσαλονίκη στα τέλη Ιούλη του 1941. Αφορμή ήταν ένα επεισόδιο το οποίο διηγείται ο Archie Cochrane στην εισαγωγή του βιβλίου του Effectiveness and Efficiency: Random Reflections on Health Services. Ο Cochrane, ως αιχμάλωτος γιατρός στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Θεσσαλονίκης, αιτήθηκε στον υπεύθυνο του στρατοπέδου να αυξηθεί το προσωπικό λόγω των περιστατικών. Έλαβε την απάντηση «Ärzte sind überflüssig», δηλαδή, οι γιατροί είναι περιττοί, δε χρειάζονται.

Superfluous doctors

«Superfluous doctors» — what a phrase to rouse
Dulled prison fires to flicker with the muse
And build a brave new world. There, would be
No famines, wars, or other acts of God
To break the Peace on Earth. No! Man would turn
From wanton killing of his cousin’s kin
To face his very foes, and Science and Art,
With Labour an ally, would fight and kill
Want and its very fears, disease, its very roots,
Squalor and filth and loneliness and pain,
And then let doctors quit the centre stage
To usher in the prophylactic age.
But death was near and hunger, and prisoners’
Dreams were rare.
The doctor in Salonica sat down and tore his hair.

Ο Γιάννης Κυριόπουλος μετέφρασε το παραπάνω ως εξής:

«Οι γιατροί είναι περιττοί» — μια φράση διεγερτική
Τις μισοσβησμένες φωτιές της φυλακής να παιχνιδίζουν με τη Μούσα
Και να κτίζουν έναν νέο κόσμο τολμηρό. Εκεί, εκεί δεν θα υπάρξουν
Λιμός, πόλεμος ή άλλες θεομηνίες
Να διώξουν την Ειρήνη από τη Γη. Όχι! Εκεί ο άνθρωπος γυρίζει
Από τον ακόλαστο φονικό του συγγενή
Να δει κατάματα τους εχθρούς του, και Επιστήμη και Τέχνη
Με σύμμαχο την Εργασία, να πολεμάνε και να σκοτώνουν
Της ανάγκης τους φόβους, την αρρώστια και τις ρίζες της αρρώστιας, την αθλιότητα και βρόμα, και μοναξιά και πόνο,
Και τότε οι γιατροί ας αποσυρθούν από την κεντρική σκηνή και
Να μας οδηγήσουν στον αιώνα της πρόληψης.
Αλλά ο θάνατος ήταν κοντά και η πείνα, και σπάνια τα όνειρα των φυλακισμένων.
Ο γιατρός στη Θεσσαλονίκη κάθισε κάτω και τράβηξε τα μαλλιά του.

Δε μπορώ να γνωρίζω πόσο διαυγής ήταν η οικονομία του ναζισμού στο μυαλό ενός Γερμανού αξιωματικού το 1941. Αν η φράση «οι γιατροί είναι περιττοί» ήταν απόφθεγμα σοφίας, ειρωνικής διάθεσης ή τεχνικής προσέγγισης στο πλαίσιο της ιατρικής επιστήμης.

Αντίθετα, οι επιλογές του υπουργού-συνεχιστή της αντεπανάστασης των αφεντικών στο χώρο της δημόσιας υγείας δείχνουν ειλικρινείς. Βέβαια, αντίστοιχης ειλικρίνειας, και δίχως να έχει χάσει ίχνος από τη ριζοσπαστικότητά του, παραμένει το σύνθημα ενός νεαρού φοιτητή ιατρικής, κάπου στα 1930: «Κάθε αποτελεσματική θεραπεία πρέπει να είναι δωρεάν».

Advertisements

~ από root στο 14 Νοέμβριος, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: