Τριάντα (30)

Λεπτά. Ο μέσος χρόνος μετακίνησής μου ως εργασία-εμπόρευμα. Δε θα ξοδέψω παραπάνω. Ο χρόνος μου είναι πολύτιμος κι επιλέγω να τον αξιοποιώ σε αυτό που λέμε ανταγωνιστικό κίνημα. Όχι ως αποτέλεσμα λόξας ή μιας ακόμα ιεροτελεστίας της καθημερινής ζωής, αλλά επειδή, μεταξύ πολλών άλλων, δε γουστάρω την αλλοτρίωση και την εκμετάλλευση που βαραίνει τη νιότη μου, ούτε την αρνητική ελευθερία που κατακλύζει τον αιώνα.

Μετά από αυτή την εισαγωγή, προχωρώ στα επίκαιρα για να ξεκαθαρίσω κάποια, ελάχιστα, πράγματα, εν είδει πρωϊνής άσκησης από-επιβίβασης στα ΜΜΜ.

Ένα. Αυτό που λέγεται α/α χώρος δεν είναι το σύνολο του ανταγωνιστικού κινήματος. Είναι ένα σύνολο σχέσεων οι οποίες έχουν σχέση τομής με το σύνολο των σχέσεων του ανταγωνιστικού κινήματος. Εντάξει, είναι πιο απλό να αποτυπωθεί με ένα διάγραμμα Venn. Τέλος πάντων, σημασία έχει, ότι κάποιοι και κάποιες που αυτοπροσδιορίζονται αναρχικοί/ες, αντιεξουσιαστές, αυτόνομοι/ες, κ.ο.κ, δεν έχουν κατέβει ποτέ σε αγώνα κι αν έχουν κατέβει, συμμετείχαν με έναν τρόπο που τους διαφεύγει, με το τσεκλιστ της ιδεολογίας τους δηλαδή.

Δύο. ΥΚΣ, δεν έχω θέμα με τα αντικοινωνικά και μπετοναρισμένα στην ιδεολογία κομμάτια του α/α χώρου. Βίοι παράλληλοι με τους «συμπαθούντες» που γίνονται αντικοινωνικοί, που τραβιούνται από τη δημόσια σφαίρα κι απομονώνονται δυο, τρεις, τέσσερις, έτοιμοι να «ανέβουν επίπεδο». Τους συμπαθούντες όχι της Άγριας Δύσης, αλλά της παρελθοντικής υπόστασης της Ιταλικής και της Βαλκανικής χερσονήσου. Τους συμπαθούντες του ΕΑΜ και της ΟΠΛΑ ως το νέο υπόδειγμα αγώνα και οργάνωσης του ανταγωνιστικού κινήματος για τον 21ο αιώνα. Τους διαρκείς κι αποκλειστικούς αλληλέγγυους/ες του εκάστοτε ένοπλου.

Τρία. Γιατί να έχω τώρα θέμα με τέτοιους τύπους και τύπες; Όταν μιλάνε οι πρωτοπορίες για τα κινήματα και τους αγώνες ή τους ανθρώπους τους, πρέπει κάτι να πεις οπωσδήποτε; Όχι. Άλλωστε, θεαματική κοινωνία είναι αυτή ρε παιδί μου, ο διαχωρισμένος λόγος πηγάζει αστείρευτος, και δε μπορείς να ελέγξεις αν ο Παύλος θα αποτελέσει αφίσα κι επιχείρημα ΠΑΣΠίτη ή σφαίρα των ΜΛΕΔ ή του εκάστοτε υπερασπιστή ή/και δημιουργό λαϊκών ηρώων. Δεν είναι θέμα, είναι μια πρωινή λόξα.

Να, έφτασα κιόλας. Βγαίνω από το μετρό, λίγο περπάτημα μένει. Αλήθεια, τί άθλιο που είναι να σερνόμαστε στα υπόγεια και να χρησιμοποιούμε αυτές εδώ τις κυλιόμενες που μοιάζουν με κρεατομηχανή για να βγούμε στο φως των ψηλών κτιρίων με τους καθρέφτες;

Λοιπόν, που ήμουν; Α, ναι, Δευτέρα σήμερα. Τί ωραία που ήταν το Σαββατόβραδο! Μοναδική παραφωνία, που λες, ήταν κάτι πεταμένα τρικάκια έξω από τη Βίλλα Ζωγράφου. Έγραφαν το εξής: «οι σφαίρες σας γεννούν τους ήρωές μας».

Καλημέρα.

Advertisements

~ από root στο 18 Νοέμβριος, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: