Γράμματα από μακριά – Ι

Αγαπημένε μου σύντροφε Βλαδίμηρε,

Χθες αργά το βράδυ, κάτω από τις κόκκινες σημαίες με το σφυροδρέπανο, ένα σύνθημα στα χείλη παλιών και νέων συντρόφων αντηχούσε στο κέντρο της Αθήνας, γεμίζοντας τις καρδιές μας ελπίδα κι αφοσίωση: «Πρώτη Φο-ρά Αρι-στε-ρά».

Αλήθεια, δεν ξέρω αν έλειπε ο κόσμος, οι καντίνες ή η αυτοδυναμία από τη βραδιά, αλλά αν κάτι περίσσεψε ήταν η συγκίνηση. Αυτό το ρίγος που διαπέρασε τα κορμιά μας όταν, με τη φωνή της Μαρίας για οδηγό, τραγουδήσαμε ψιθυριστά τη μπαλάντα της Νύχτας:

Ατέλειωτη νύχτα της Φουέντε Οβεχούνα
στου 1470 τη χρονιά
πως να χωρέσεις στην καρδιά μας
τόσα πολλά που έφερες μαζί σου
ακόμα δεν ξημέρωσε

Βλέπεις, όπως έγραψε κάποτε ένας σύντροφος, υπάρχουν στιγμές στη ζωή των λαών, των τάξεων, των ανθρώπων, στιγμές ιστορικές, όπου η ατέλεια ενός ύμνου δε μετράει μπροστά στη σοβαρότητα με την οποία τραγουδιέται αυτός ο ύμνος.

Με αυτά τα λίγα σε χαιρετώ.

Συντροφικά,
\//\/\

Υ.Γ. Έφυγα από τα προπύλαια στις 6:03 π.μ. κι από το αθηναϊκό FIR λίγο μετά τις εννέα. Άλλα δύο μέλη της συνέλευσής μας είναι επίσης εκτός, σε ασφαλή τοποθεσία, στο κέντρο της Ευρώπης.

Advertisements

~ από root στο 27 Ιανουαρίου, 2015.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: